De Narcistische Fanclub, oftewel: Flying Monkeys

Flying Monkeys oftewel de Narcistische Fanclub

Veel van de informatie waarover we beschikken is afkomstig uit Amerika, waar al veel langer aandacht besteed wordt aan narcisme en de gevolgen ervan dan in Nederland. Dr. Gardner is hierin een voorloper geweest en heeft van dit fenomeen zijn levenswerk gemaakt. Eén belangrijke bijdrage van het werk van dr. Gardner is de erkenning van het ouderverstotingssyndroom waarbij kinderen bewust tegen de gezonde ouder worden opgezet wat ernstige gevolgen heeft voor hun sociaal-emotionele ontwikkeling.

Flying Monkey is een uit Amerika afkomstige kreet die werd gebruikt om mensen aan te duiden die zich dienstbaar opstellen t.o.v. de narcist. Zij vervullen een belangrijke rol in het leven van de narcist waarbij zij als handlangers fungeren en de narcist in staat stellen om controle te blijven uitoefenen op zijn slachtoffer. De meeste Flying Monkeys zijn zich niet bewust van de ware identiteit van de narcist en dragen hierdoor onbedoeld bij aan zijn/haar strategieën.

De narcist is een meester manipulator en is zeer wel in staat om een groep mensen om zich heen te verzamelen die helemaal meegaan in hun verzonnen werkelijkheid. Onbewust van wat er werkelijk speelt werpen deze mensen zich op als heuse spionnen en boodschappers. De narcist gaat bewust op zoek naar informatie, ook bij de mensen om het slachtoffer heen. Als zij zich niet voldoende bewust zijn van wat er aan de hand is verschaffen zij de narcist gevoelige informatie waarmee deze beslist aan de haal zal gaan. Niet zelden wordt het verhaal dat aan de narcist verteld wordt verdraaid weergegeven als bewijs tegen het slachtoffer, met name als zogenaamd bewijs van wangedrag of 'gekte' van het slachtoffer.

Ook als je probeert buiten de situatie te blijven en je nergens mee te bemoeien kun je onbedoeld toch worden ingezet als flying monkey. Dit is vooral het geval als je met het kind van een narcist te maken hebt als leerkracht, hulpverlener of op andere professionele wijze. Het is niet ongebruikelijk dat de narcist jou verbiedt om met instanties te praten, terwijl hij/zij diezelfde instanties vertelt dat je dingen gezegd hebt die belastend zijn voor het slachtoffer/de prooi van de narcist. Uiteraard gaat het dan om een totaal verdraaide en uit verband gerukte versie, als je überhaupt iets gezegd hébt!

Het vervelende hiervan is dat het slachtoffer van narcistisch geweld hierdoor nog meer geslachtofferd wordt. Tegelijkertijd krijgt het slachtoffer geen mensen mee die beschermend op willen treden omdat deze mensen wél in de gaten hebben wat er speelt en angstig zijn voor repercussies van de bewuste narcist. Gevolg: de narcist heeft een volledige fanclub tot zijn beschikking en het slachtoffer staat geheel alleen. Het isolement van het slachtoffer wordt hierdoor alleen maar groter.

Sjoukje Varwijk is kennis- en ervaringsdeskundige op het gebied van Narcistisch geweld. In haar praktijk, praktijk Ready4Reset biedt zij hulp aan de 'slachtoffers' die hiermee te maken krijgen.

Voor meer informatie kijk op www.ready4reset.nl

Parental Alienation oftewel Ouderverstoting

Parental Alienation / Ouderverstoting

(Wijlen) Dr. Gardner, was een Amerikaanse psychiater die veel onderzoek deed naar het fenomeen (v)echtscheidingen en de gevolgen die dit had voor kinderen. Hij was de eerste in het veld die een naam gaf aan het beeld waarbij kinderen één van de ouders afwijst: parental alienation. Door zijn werk is parential alienation oftewel ouderverstoting een begrip geworden. Wanneer een kind daadwerkelijk mishandeld of misbruikt wordt is dit een logische reactie van een kind, maar wanneer een kind opzettelijk tegen één van beide ouders wordt opgezet is dit een fenomeen dat hij aanduidt als een ernstigere vorm van kindermishandeling dan sexueel misbruik, nogal een statement, dit wordt het ouderverstotingssyndroom genoemd.

Een kind heeft hoe dan ook altijd twee ouders. En net zo goed als dat het voor een kind erg pijnlijk is als ouders ruzie maken, is het voor hetzelfde kind pijnlijk wanneer één van de ouders negatief over de andere ouder spreekt of opzettelijk zwart maakt. Elke keer als dit gebeurt deel je als het ware een emotionele/psychische tik uit aan het kind, een behoorlijk harde tik. Tevens voelt het kind dit als een afwijzing van een deel van hem/haar.

Dr. Gardner stelde vervolgens ook dat in het geval van ouderverstoting er vaak sprake is van een psychiatrische aandoening bij de verstotende ouder: in het bijzonder noemde hij de narcistische persoonlijkheidsstoornis als meest voorkomende aandoening. Niet zo gek als je de kenmerken van een narcistische persoonlijkheidsstoornis bekijkt.

In het geval van een narcistische moeder zal de vader als zondebok voor alle ellende worden aangewezen. Uiteraard kan de vader niets goed doen, is het de grootste klootzak die er bestaat, faalt hij op alle fronten en is hij totaal niet in staat een goede vader voor zijn kinderen te zijn. En wat de narcist betreft mag het kind dat weten ook! Het kind wordt ingezet als middel tégen de vader.
Andersom geldt precies hetzelfde, vaders die de moeder afschilderen als waardeloze moeder en dit ook duidelijk overbrengen naar hun kinderen. Niets deugt aan haar en ze is beslist niet capabel als moeder.

In het geval van ouderverstoting wordt er net zolang op het kind ingepraat tot het kind de mening van de verstotende ouder overneemt, PAS (parental alienation syndrome) of ouderverstotingssyndroom is een feit als gevolg van een behoorlijk spelletje psychische manipulatie vol leugens en bedrog, mindfucking en gaslighting. In eerste instantie zal het kind loyaal blijven aan de andere ouder, wat hem/haar duur komt te staan, het kind wordt hier door de verstotende ouder voor bestraft en op afgerekend en ronduit afgewezen. Als het kind bij deze ouder woont kan het niet anders dan zich voegen naar de verstotende ouder en zal hij/zij uiteindelijk ook aan gaan geven de andere ouder niet meer te willen zien. Het plan is geslaagd! Echter het kind is ook totaal verwrongen... hij/zij ervaart een leegte in zichzelf en kan de tegengestelde emoties niet in balans brengen met ernstige psychische gevolgen.

Een gezonde ouder die oprecht van zijn/ haar kind houdt zal het verdriet van zijn/haar kind zien als er negatief over de andere ouder gesproken worden en hierin rekening gaan houden met de gevoelens van zijn/haar kind. Hij/zij zal geen negatieve uitlatingen doen over de andere ouder in bijzijn van de kinderen en het kind de kans en ruimte geven om een eigen beeld te vormen van de andere ouder.

Boosheid na een echtscheiding is normaal, maar op een gegeven moment zou dit over moeten gaan in  acceptatie en berusting waarna er een min of meer normaal contact mogelijk zou moeten zijn tussen beide biologische ouders. Als dit te lang duurt moet je je gaan afvragen of er niet meer aan de hand is...

Sjoukje Varwijk is kennis- en ervaringsdeskundige op het gebied van Narcistisch geweld. In haar praktijk, praktijk CoBeSlaN biedt zij hulp aan de 'slachtoffers' die hiermee te maken krijgen.
Voor meer informatie kijk op www.cobeslan.nl

Vechtscheidingen en Narcisme

Vechtscheidingen en narcisme

Toen ik me ruim 5 jaar geleden afvroeg waar we in godsnaam in beland waren ging ik op onderzoek uit. Ik ging aan de studie: psychologie. In die studie kwamen uiteraard ook de persoonlijkheidsstoornissen aan bod, waaronder de narcistische persoonlijkheidsstoornis. Ik herkende hier veel in en wilde hier alles van weten!

In mijn zoektocht naar meer informatie, toen nog niet echt beschikbaar in het Nederlands, stuitte ik op het werk van dr. Gardner, een Amerikaanse psychiater die ook erg gefascineerd was door dit fenomeen en er zijn levenswerk van maakte, onder andere in het fenomeen ouderverstoting, één van de gebruikte tactieken van de narcist om zijn ex ten gronde te richten. Hij is de man die dit onderwerp op de agenda zette, over dit onderwerp later meer.

Hij stelde dat in het geval van een vechtscheiding er in de meeste gevallen sprake is van een psychiatrische aandoening bij tenminste één van de beide ouders, de narcistische persoonlijkheidsstoornis werd hierbij in het bijzonder genoemd.

Een scheiding is nooit leuk en gaat vaak gepaard met veel emoties, waaronder boosheid. Dit is volstrekt normaal. Getouwtrek in het beginstadium is ook vrij gebruikelijk. Maar érgens moet er het besef komen dat dit averechts werkt, zéker als er kinderen in het spel zijn.

Scheiden van een narcist betekent automatische een vechtscheiding. Op diverse plekken, met name in kindercentra, kom ik diverse oproepen tegen aan ouders die gaan scheiden. Laatst nog een blog van een kindercoach: de gevolgen van een vechtscheiding voor de kinderen... Iets waarvan wij ons van het begin af aan bewust waren, maar ook iets dat we domweg niet konden voorkomen of veranderen.
Een narcist kan beslist niet omgaan met kritiek, laat staan de totale afwijzing in de vorm van de wens om te gaan scheiden en zal ál zijn narcistische tools aanwenden om degene die hem/haar afgewezen heeft ten gronde te richten.

Voor een vechtscheiding zijn niet altijd twee partijen nodig: als er eentje oorlog wil, heb je oorlog.... of je nou wilt of niet. Het enige wat je kunt doen is proberen de schade zo beperkt mogelijk te houden. Cliché's als 'waar twee kijven, twee schuld' en 'waar rook is, is vuur' gaan in dezen totaal niet op. Als ex-partner van een narcist hoef je niet veel te doen om gedemoniseerd te worden, je hoeft eigenlijk helemaal niets te doen. Minachting en pathologisch liegen is hun tweede natuur...

Als je eigen (geestelijke) gezondheid én die van je kinderen je lief is, is blijven echter vaak ook geen optie....

Hierbij hulp nodig? Dan sta ik voor je klaar! Kijk op www.cobeslan.nl