Narcistische families

Narcistische families

Wanneer je een narcist ontmoet, in het bijzonder als het een glad en aantrekkelijk iemand is, zou je nooit denken dat hij/zij zijn familie kapotmaakt. Partners, ex-partners, kinderen, broers en zussen, aangetrouwden, grootouders enzovoort. De destructie van narcisten is viraal, hun gif verspreidt zich naar ieder gezinslid.

Er zijn een aantal individuen, zelfs kleine kinderen, die weten dat er iets heel erg mis is met hun moeder of vader. Dat deze persoon giftig is voor ze. Ze houden een emotionele afstand van dit individu waarvan hen gevraagd wordt deze vader of moeder te noemen, broer of zus. Sommige familieleden overleven door onzichtbaar te worden. Zodra ze daartoe in staat zijn spenderen ze lange tijd van huis. Of ze vinden verstopplekken in hun kamertjes of buiten, of ze ontsnappen in de boeken. Ze leren hoe ze hun ouder kunnen vermijden. Ze onthechten zichzelf in emotioneel opzicht van de narcistische ouder. In sommige gevallen is er een tante over een grootouder van wie ze iets van de warmte en de liefde ontvangen die ze nodig hebben en verdienen. Andere kinderen ontvangen geen enkele hulp, geen troost, geen genade.

Andere familieleden, partners en kinderen gaan mee met het pathologische denken en de gedragingen van de narcistische ouder. Ze zullen je vertellen hoeveel ze van de narcistische ouder hóuden die hen psychologisch verplettert. Ze hebben nooit een psychologische separatie van deze giftige ouder ervaren, zelfs op middelbare leeftijd houden ze zich vast aan een non-ouder, die hun leven heeft weggenomen. Ze zullen normaalgesproken geen afzonderlijke individuen worden in hun leven.

Sommige kinderen in de familie zijn verkozen om speciaal te zijn, om de narcistische macht, briljantie, talenten, lichamelijke aantrekkelijkheid en magnetisme te representeren. Velen beschouwen zichzelf als de gelukkigen, ze worden behandeld als kleine goden maar ze zijn geen echte mensen. Ze worden vaak narcistische paria’s die emotionele toestemming krijgen om hun broers/zussen te kwetsen.  Ze worden op hoogte opgevoed en geloven dat ze perfect en superieur zijn. Ze behandelen hun broers/zussen als vuil, liegen over hen, brengen hen in de problemen met de narcistische ouder. Deze duistere narcistische familiepatronen houden  niet op, ze herhalen zichzelf.

Gelukkig zijn er individuen in deze families die opgroeien als waarachtige, stevige, vriendelijke en productieve mensen. Deze zijn er gelukkig ook. En ik eer en respecteer eenieder van jullie als overlevenden van deze hoogst pathologische narcistische families en narcistische partners.

Je hoeft niet kapot gemaakt te worden door een narcist. Je verdíent dit niet. Weet dat je kunt helen en herstellen, dat je je ware zelf kunt herontdekken. Zet jezelf op de eerste plaats, dit is niet egoïstisch, het is essentieel, voor het eerst in je leven. Herinner jezelf dat je een waardevol individu bent, dat je innerlijke vrede verdient. Je verdient het om je van binnen veilig te voelen, zeker en op je gemak. Je verdient het om mensen om je heen te hebben die je kunt vertrouwen en van wie je respect krijgt, alsook het volle gebruik van al je creatieve talenten.

Soms is het nodig om het contact volledig te verbreken met narcistische familieleden, dat is hoe destructief ze zijn. Dit is erg lastig, maar is vaak nodig. Jij bent degene die deze beslissing neemt. Maar ik kan je vertellen dat narcisten over het algemeen niet veranderen. Dit is een zeer vaststaande persoonlijkheidsstoornis. Jij bent nu degene die de baas is over je eigen leven!

Sjoukje Varwijk is kennis- en ervaringsdeskundige op het gebied van Narcistisch geweld. In haar praktijk, praktijk CoBeSlaN biedt zij hulp aan de 'slachtoffers' die hiermee te maken krijgen.

Voor meer informatie kijk op www.cobeslan.nl

De diagnose narcisme

De diagnose narcistische persoonlijkheidsstoornis

Het mag duidelijk zijn dat het stellen van de diagnose NPS is voorbehouden aan GZ-psycholgen en/of psychiaters. Feit is alleen dat deze diagnose echter zelden gesteld wordt omdat het hier een patiëntengroep betreft die in de meeste gevallen geen hulp zoekt. Het is algemeen bekend dat het eerder de slachtoffers van deze groep zijn die in de hulpverlening terecht komen dan de narcist zelf, hoe cru ook.

Toen ik maanden geleden dan ook contact opnam met de huisartsenpraktijk in het kader van mijn marktonderzoek kreeg ik als reactie dat het voor hen niet interessant was om met mij in gesprek te gaan omdat het zou gaan om een kleine groep. En daar gaan we dus meteen de mist in, dit is nou net de kneep! Het gaat NIET om een kleine groep mensen, het gaat om een gróte groep mensen die níet de erkenning krijgen die zij verdienen. Nu kunnen we nog gaan discussieren over wat groot en klein is, ik vind elk slachtoffer één teveel.

Afgelopen week had ik een gesprek bij de huisartsenpraktijk, deze keer om te onderzoeken of we samen iets konden betekenen voor de slachtoffers. De POH-er was duidelijk: zij kan geen mensen gaan doorverwijzen op basis van aannames dat iemand een narcist is zonder dat daar een diagnose onder ligt. Uiteraard moeten we ook voorzichtig zijn met het zelf opplakken van diagnoses, dat is not done.

Vervolgens had ik twee lesdagen van een gepensioneerd huisarts, een echte rot in het vak met grote liefde voor zijn werk, die stelt dat narcisme meer voorkomt dan je denkt én erg destructief is voor de omgeving. De maatschappij zou hiertegen beschermd moeten worden. Ik kan dit alleen maar beamen, het spoor van ellende dat veroorzaakt wordt door narcistisch geweld is enorm en  is ook een behoorlijke aanslag op onze maatschappij.

Maar goed, wat doen we dan? Hoe beperken we de schade die wordt aangericht, zowel de psychische, emotionele, maar ook materiële schade? Lullen we om de hete brei heen en doen we net alsof het er niet is omdat er geen sticker op zit? Of nemen we de mensen die slachtoffer zijn geworden van narcistisch geweld serieus in hetgeen ze aangeven.

Ik heb besloten het laatste te doen: de slachtoffers erkenning geven in hetgeen ze doormaken of doorgemaakt hebben... zónder de diagnose te stellen. Ze zijn slachtoffer van narcistisch geweld en of er voldoende narcistische kernmerken zijn voor een diagnose is niet aan mij. Als iemand wordt aangereden en gewond is geraakt kom je in actie, of de chauffeur nu verantwoordelijkheid neemt voor de aanrijding of niet. In de therapie staat de vraag of iemand nu wel of geen narcist is ook niet centraal, wat centraal staat is datgene wat jou is overkomen en wat het met je heeft gedaan, en wat je kunt doen om te voorkomen dat het je wéér overkomt.

Het is aan mij om samen met de cliënt te onderzoeken waar hun valkuilen zitten die hen vatbaar maakt voor narcistisch geweld, hen steviger te maken door het leren herkennen van hun grenzen en deze duidelijker neer te zetten en overtuigingen die ze hanteren te onderzoeken zodat ze weer grip krijgen op hun eigen leven en weer zelf vorm kunnen gaan geven aan hun leven.

De naam van mijn praktijk is CoBeSlaN: Coaching en Begeleiding van Slachtoffers van Narcistisch Geweld, niet Slachtoffers van Narcisme. Stempel of niet: krijg je te maken met gaslighting, mindfucking, stalking, smaad- en lastercampagnes of andere kenmerken van narcistisch geweld, dan kun je rekenen op mijn coaching en begeleiding. Been there, done that!

Voor jou betekent dit het volgende: je hebt géén diagnose nodig van de 'ander' om om hulp te vragen, en je komt ook niet bij mij vandaan met een diagnose met betrekking tot de 'ander'.

Tegelijkertijd verspreid ik wél kennis over narcisme, om de doodeenvoudige reden dat ze daarbuiten wel degelijk vrij rondlopen, en een gewaarschuwd mens telt voor twee!

Sjoukje Varwijk is kennis- en ervaringsdeskundige op het gebied van Narcistisch geweld. In haar praktijk, praktijk CoBeSlaN biedt zij hulp aan de 'slachtoffers' die hiermee te maken krijgen.
Voor meer informatie kijk op www.cobeslan.nl

Het Gouden Kind en het Zwarte Schaap

Het Gouden Kind en het Zwarte Schaap

Eén van de gevolgen van een narcistische opvoeding is dat ook hier projectie een rol speelt en het kind niet gezien wordt als zelfstandig individu in ontwikkeling. De narcistische ouder projecteert hierbij haar/zijn eigen eigenschappen die hij/zij als positief ziet op het ene kind, en de eigenschappen die hij/zij als negatief ziet op het andere kind. Hierdoor wordt er een Gouden Kind gecreëerd en een Zwart Schaap.

In eerste instantie wordt vaak het Gouden Kind gecreëerd: een fantastisch wezen waarmee de narcist kan pronken. Het kind kan uiteraard niets verkeerd doen en wordt vaak naar het middelpunt van de belangstelling geduwd om vooral ook te laten zien hoe goed de narcist het doet als ouder, want uiteraard is dit geweldige kind het gevolg van zíjn/haar opvoeding. Eventuele 'tekortkomingen' worden onder het tapijt geveegd of juist uitgebuit als zijnde een bijzondere eigenschap waarmee nog meer aandacht gevraagd/opgeëist kan worden voor het toch al zo bijzondere kind met wie ze zo'n gewéldige band hebben.

Op een volgend kind zullen dan de eigenschappen geprojecteerd worden die de narcist liever níet onder ogen ziet: het zwarte schaap is geboren. Op dit kind worden alle frustraties gebotvierd. Het kind kan nooit iets goed doen, krijgt altijd overal de schuld van en heeft het altijd gedaan... Wát het kind ook doet in zijn/haar zoektocht naar de liefde van deze ouder, het is nooit, maar dan ook nooit, goed genoeg...

Beide situaties zijn erg ongezond voor een kind en bedreigen hem/haar in zijn ontwikkeling. Het ene kind leert geen verantwoordelijkheid te nemen voor zijn/haar gedrag, krijgt altijd zijn/haar zin en wat het ook zegt: het krijgt altijd gelijk. Het kind hoeft nergens zijn best voor te doen, het is al perfect!
Het andere kind leert dat het niet deugt, niet goed genoeg is en nooit goed genoeg zal zijn, hoe hard het zijn/haar best ook doet.

In beide gevallen wordt het werkelijke kind niet gezien en erkend. De narcistische ouder kent geen empathie en is niet in staat om zich in het kind te verplaatsen, dit geldt voor béide kinderen. De échte behoeften van het kind worden daarmee ook niet vervuld. De getoonde liefde is leeg, is een farce, óók voor het Gouden Kind. Ook het Gouden Kind zal op zoek gaan naar de liefde van de narcistische ouder die er eenvoudigweg niet is. Hoewel het weinig hoeft te doen om geprezen te worden ervaart het leegte en kilheid in het echte contact met de narcistische ouder, hoewel de ouder zich wel betrokken tóónt is dat niet wat het kind vóelt. Al gauw krijgt het kind in de gaten dat het helemaal niet om hem/haar gaat, maar om de narcistische ouder...

Tegelijkertijd doet en zegt de narcistische ouder dingen die ook het Gouden Kind pijn doen, de narcistische ouder heeft dit helemaal niet in de gaten en zal dit luchtig wegwuiven. Niets aan de hand... de gevoelens van béide kinderen worden hierbij volledig genegeerd. Beide kinderen leren al snel dat het geen zin heeft hun gevoel hierover te uiten, waarbij het Gouden Kind een belabberde verklaring krijgt en overstelpt wordt met lege knuffels en kusjes ('nou liefje, ga maar fijn weer spelen hè) en het Zwarte Schaap regelrecht afgestraft zal worden ('Donder op, naar je kamer!').

De leegte die deze kinderen ervaren bieden de kinderen niet de veilige basis die zij nodig hebben om hun eigen persoonlijkheid te ontwikkelen. Hierdoor kan er hechtingsproblematiek ontstaan en worden kinderen in hun ontwikkeling ernstig bedreigd waardoor er problemen kunnen ontstaan op verschillende terreinen van hun leven.

Sjoukje Varwijk is kennis- en ervaringsdeskundige op het gebied van Narcistisch geweld. In haar praktijk, praktijk CoBeSlaN biedt zij hulp aan de 'slachtoffers' die hiermee te maken krijgen.
Voor meer informatie kijk op www.cobeslan.nl

Parental Alienation oftewel Ouderverstoting

Parental Alienation / Ouderverstoting

(Wijlen) Dr. Gardner, was een Amerikaanse psychiater die veel onderzoek deed naar het fenomeen (v)echtscheidingen en de gevolgen die dit had voor kinderen. Hij was de eerste in het veld die een naam gaf aan het beeld waarbij kinderen één van de ouders afwijst: parental alienation. Door zijn werk is parential alienation oftewel ouderverstoting een begrip geworden. Wanneer een kind daadwerkelijk mishandeld of misbruikt wordt is dit een logische reactie van een kind, maar wanneer een kind opzettelijk tegen één van beide ouders wordt opgezet is dit een fenomeen dat hij aanduidt als een ernstigere vorm van kindermishandeling dan sexueel misbruik, nogal een statement, dit wordt het ouderverstotingssyndroom genoemd.

Een kind heeft hoe dan ook altijd twee ouders. En net zo goed als dat het voor een kind erg pijnlijk is als ouders ruzie maken, is het voor hetzelfde kind pijnlijk wanneer één van de ouders negatief over de andere ouder spreekt of opzettelijk zwart maakt. Elke keer als dit gebeurt deel je als het ware een emotionele/psychische tik uit aan het kind, een behoorlijk harde tik. Tevens voelt het kind dit als een afwijzing van een deel van hem/haar.

Dr. Gardner stelde vervolgens ook dat in het geval van ouderverstoting er vaak sprake is van een psychiatrische aandoening bij de verstotende ouder: in het bijzonder noemde hij de narcistische persoonlijkheidsstoornis als meest voorkomende aandoening. Niet zo gek als je de kenmerken van een narcistische persoonlijkheidsstoornis bekijkt.

In het geval van een narcistische moeder zal de vader als zondebok voor alle ellende worden aangewezen. Uiteraard kan de vader niets goed doen, is het de grootste klootzak die er bestaat, faalt hij op alle fronten en is hij totaal niet in staat een goede vader voor zijn kinderen te zijn. En wat de narcist betreft mag het kind dat weten ook! Het kind wordt ingezet als middel tégen de vader.
Andersom geldt precies hetzelfde, vaders die de moeder afschilderen als waardeloze moeder en dit ook duidelijk overbrengen naar hun kinderen. Niets deugt aan haar en ze is beslist niet capabel als moeder.

In het geval van ouderverstoting wordt er net zolang op het kind ingepraat tot het kind de mening van de verstotende ouder overneemt, PAS (parental alienation syndrome) of ouderverstotingssyndroom is een feit als gevolg van een behoorlijk spelletje psychische manipulatie vol leugens en bedrog, mindfucking en gaslighting. In eerste instantie zal het kind loyaal blijven aan de andere ouder, wat hem/haar duur komt te staan, het kind wordt hier door de verstotende ouder voor bestraft en op afgerekend en ronduit afgewezen. Als het kind bij deze ouder woont kan het niet anders dan zich voegen naar de verstotende ouder en zal hij/zij uiteindelijk ook aan gaan geven de andere ouder niet meer te willen zien. Het plan is geslaagd! Echter het kind is ook totaal verwrongen... hij/zij ervaart een leegte in zichzelf en kan de tegengestelde emoties niet in balans brengen met ernstige psychische gevolgen.

Een gezonde ouder die oprecht van zijn/ haar kind houdt zal het verdriet van zijn/haar kind zien als er negatief over de andere ouder gesproken worden en hierin rekening gaan houden met de gevoelens van zijn/haar kind. Hij/zij zal geen negatieve uitlatingen doen over de andere ouder in bijzijn van de kinderen en het kind de kans en ruimte geven om een eigen beeld te vormen van de andere ouder.

Boosheid na een echtscheiding is normaal, maar op een gegeven moment zou dit over moeten gaan in  acceptatie en berusting waarna er een min of meer normaal contact mogelijk zou moeten zijn tussen beide biologische ouders. Als dit te lang duurt moet je je gaan afvragen of er niet meer aan de hand is...

Sjoukje Varwijk is kennis- en ervaringsdeskundige op het gebied van Narcistisch geweld. In haar praktijk, praktijk CoBeSlaN biedt zij hulp aan de 'slachtoffers' die hiermee te maken krijgen.
Voor meer informatie kijk op www.cobeslan.nl

Vechtscheidingen en Narcisme

Vechtscheidingen en narcisme

Toen ik me ruim 5 jaar geleden afvroeg waar we in godsnaam in beland waren ging ik op onderzoek uit. Ik ging aan de studie: psychologie. In die studie kwamen uiteraard ook de persoonlijkheidsstoornissen aan bod, waaronder de narcistische persoonlijkheidsstoornis. Ik herkende hier veel in en wilde hier alles van weten!

In mijn zoektocht naar meer informatie, toen nog niet echt beschikbaar in het Nederlands, stuitte ik op het werk van dr. Gardner, een Amerikaanse psychiater die ook erg gefascineerd was door dit fenomeen en er zijn levenswerk van maakte, onder andere in het fenomeen ouderverstoting, één van de gebruikte tactieken van de narcist om zijn ex ten gronde te richten. Hij is de man die dit onderwerp op de agenda zette, over dit onderwerp later meer.

Hij stelde dat in het geval van een vechtscheiding er in de meeste gevallen sprake is van een psychiatrische aandoening bij tenminste één van de beide ouders, de narcistische persoonlijkheidsstoornis werd hierbij in het bijzonder genoemd.

Een scheiding is nooit leuk en gaat vaak gepaard met veel emoties, waaronder boosheid. Dit is volstrekt normaal. Getouwtrek in het beginstadium is ook vrij gebruikelijk. Maar érgens moet er het besef komen dat dit averechts werkt, zéker als er kinderen in het spel zijn.

Scheiden van een narcist betekent automatische een vechtscheiding. Op diverse plekken, met name in kindercentra, kom ik diverse oproepen tegen aan ouders die gaan scheiden. Laatst nog een blog van een kindercoach: de gevolgen van een vechtscheiding voor de kinderen... Iets waarvan wij ons van het begin af aan bewust waren, maar ook iets dat we domweg niet konden voorkomen of veranderen.
Een narcist kan beslist niet omgaan met kritiek, laat staan de totale afwijzing in de vorm van de wens om te gaan scheiden en zal ál zijn narcistische tools aanwenden om degene die hem/haar afgewezen heeft ten gronde te richten.

Voor een vechtscheiding zijn niet altijd twee partijen nodig: als er eentje oorlog wil, heb je oorlog.... of je nou wilt of niet. Het enige wat je kunt doen is proberen de schade zo beperkt mogelijk te houden. Cliché's als 'waar twee kijven, twee schuld' en 'waar rook is, is vuur' gaan in dezen totaal niet op. Als ex-partner van een narcist hoef je niet veel te doen om gedemoniseerd te worden, je hoeft eigenlijk helemaal niets te doen. Minachting en pathologisch liegen is hun tweede natuur...

Als je eigen (geestelijke) gezondheid én die van je kinderen je lief is, is blijven echter vaak ook geen optie....

Hierbij hulp nodig? Dan sta ik voor je klaar! Kijk op www.cobeslan.nl

'Ik hou van jou' vanuit het perspectief van de narcist

Wat bedoelt de narcist als hij/zij zegt 'ik hou van jou!'....

'Ik hou van jou' zijn krachtige woorden die iemand kan gebruiken. Hoewel de betekenis ervan universeel is kan het zo zijn dat iemand deze betekenis niet kan bevatten.

Onderstaande brief is gericht aan mensen die verliefd zijn geworden op iemand die hoe dan ook meer van zichzelf houdt dan hij ooit van anderen zal kunnen houden. Geschreven vanuit het oogpunt van de narcist om de ander koste wat kost onder de duim te houden.

Lieve partner,

Wat ik hier ga zeggen zal ik nooit hardop zeggen of toegeven omdat dit het spel 'de-winnaar-krijgt-alles' meteen zal beëindigen, dit spel is mijn hoofdbron van plezier in mijn leven, één die er op zeer effectief wijze voor zorgt dat jij mijn lasten draagt.
En dat is het hele punt.

Als ik zeg dat ik van je hou, bedoel ik dat ik hou van de manier waarop jij keihard werkt om mij het gevoel te geven dat ik je alles ben, dat ik de focus ben van je leven, dat je wilt dat ik gelukkig ben en dat je van mij nooit hetzelfde zult verwachten.

Ik hou van de macht die ik heb om misbruik te maken van je vriendelijkheid en je intenties om aardig te zijn. Het plezier dat ik heb als ik mezelf ontzettend groots voel in vergelijking tot jou, waarbij ik gebruik maak van elke gelegenheid die ik heb om jou je klein te laten voelen en onbeduidend.

Ik hou van het gevoel dat het me geeft als ik jou zie als zwak, kwetsbaar, emotioneel instabiel en ik hou ervan om op je neer te kijken vanwege je kinderlijke onschuld en naïviteit, als tekenen van zwakte.

Ik hou van het gevoel te weten dat wat jij ter discussie stelt nooit zal gebeuren, dankzij mijn gaslighting, en ik hou van de 'macht' om jou zo te trainen dat jij het gevoel krijgt dat je gek bent, wanneer je dingen van me vraagt of zaken opwerpt die me niet interesseren, bijzonder effectief, waardoor jij je verwachtingen van mij en van wat ik jou kan bieden voortdurend naar beneden bijstelt terwijl ik de lat steeds hoger leg.

Ik hou ervan hoe makkelijk het is om jouw voornaamste focus gericht te houden op het verlichten van mijn pijn (nooit de jouwe!), en dat, ongeacht wat je doet, je me nooit het gevoel zult geven goed genoeg te zijn, voldoende geliefd, voldoende gerespecteerd, voldoende gewaardeerd enzovoort.

(Het gaat niet om verbondenheid, empathie, de emotionele verbinding die jij wilt, of wat ik gedaan heb dat je pijn heeft gedaan of waardoor jij je schaamde, of hoe weinig tijd ik met jou of de kinderen doorbracht, enzovoort. Het gaat om mijn status, en hoe ik jou op je plaats houdt, gekwetst, en gericht op mijn gekwetsheid, om te voorkomen dat jij je gewaardeerd voelt in relatie tot mij. Ik ben superieur en ik heb recht op alle plezier, bewondering en het gerieflijke tussen ons, weet je nog?)

"Ik hou van je" betekent dat ik hou van hoe ik me voel als je bij me bent, in het bijzonder omdat ik je zie als mijn eigendom, mijn bezit. Ik hou van de bijdrage die je levert aan mijn status in de ogen van anderen, net als een dure auto dat doet, ik ben DE man. Ik hou van de gedachte dat mensen jaloers zijn op mijn bezit.

Ik hou van de macht om jou hard te laten werken, om mij te overtuigen van jouw liefde voor mij en jouw toewijding aan mij, je afvragend wat jij nog meer zou moeten doen om jouw loyaliteit aan mij te bewijzen.

"Ik hou van jou" betekent dat ik hou van het gevoel dat ik heb wanneer ik bij je ben. Omdat ik anderen vaak haat of op hen neerkijk laten de spiegelneuronen in mijn brein mij steeds gevoelens ervaren van zelfafschuw, dus hou ik van het feit dat ik via jou van mezelf kan houden en tegelijkertijd haat ik je omdat ik jou daarvoor nodig heb of daarvoor op jou, of iets of iemand anders moet rekenen.

Ik hou ervan dat jij er bent zodat ik jou de schuld kan geven als ik voel dat ik deze behoefte heb, de minachting die ik voor je voel lijkt me te beschermen tegen iets wat ik niet toe wil geven, dat ik me totaal afhankelijk van jou voel om mijn gevoel van superioriteit en 'entitlement' te voeden en om de aanwezige illusie van macht in leven te houden in mijn hoofd.

(Niets kan mijn gevoel van fragiliteit en kwetsbaarheid meer versterken dan wanneer ik geen controle heb over iets dat de status van mijn imago en superioriteit aan zou kunnen tasten, zoals wanneer jij de manier waarop ik je behandel ter discussie stelt. Alsof je nog steeds niet begrijpt dat ik probeer jou zover te krijgen dat jij jezelf accepteert als onderwerp van mijn plezier. Gelúkkig, ondanks de manier waarop ik jou of de kinderen behandel. Dit is het sleutelbewijs van mijn superioriteit naar de buitenwereld. Jij bent mijn bezit, weet je nog? Het is mijn taak om jou een hekel te laten krijgen aan die 'achterlijke' zaken die alleen 'zwakke' mensen nodig hebben en jou hier hardvochtig tegenover te laten staan, zaken als 'verbondenheid'en 'emotionele dingen'. Daar komt bij dat ik weet dat dit 'werkt' want in mijn kindertijd heb ik geleerd dit mezelf aan te doen.)

Het doet me een groot plezier (meer bewijs van mijn superioriteit) dat ik je makkelijk in verwarring kan brengen, je idioot kan laten gedragen omdat je niet krijgt wat je van me wilt, jou dingen laten herhalen, jou dingen laten doen en zeggen waar jij jezelf later om zult haten (vanwege je aardigheid!). Ik zal je later bespotten met alles wat je zegt, alle gekwetstheden of klachten die je met me deelt, om je in cirkeltjes te laten ronddraaien, om jezelf voortdurend te verduidelijken, jezelf voortdurend te betwijfelen en in verwarring te houden waarbij jij probeert uit te vogelen waarom ik het niet 'begrijp'.

(Er valt niets te begrijpen! Om de code te verbreken moet je door mijn lens kijken, niet de jouwe. Het is mijn taak om volledige desinteresse te tonen in jouw persoonlijke emotionele behoeften, gekwetstheden en wensen, en jou dienovereenkomstig te trainen, af te danken en te bestraffen tot jij je lesje leert, dat is: je plaats innemen als een stemloos object, een eigendom heeft geen verlangen afgezien van mijn plezier en comfort en nooit een mening over hoe het behandeld wordt.)

(Dat jij dit niet uit kunt vogelen, na al die manieren waarop ik je slecht behandeld heb, is voor mij het bewijs van mijn genetische superioriteit. In mijn regelement zijn degenen met superieure genen nooit aardig, behalve om hun slachtoffers te lokken en in de val te laten lopen).

Ik hou van het feit dat ik je onzeker kan maken met een kleinigheid, in het bijzonder door aandacht te schenken aan andere vrouwen (misschien ook anderen in het algemeen, vrienden, familie, de lijst is oneindig). Wat een macht geeft me dit om jou te laten zien wat jij niet van me krijgt, je te tarten en te laten smeken om wat ik zo makkelijk aan anderen geef, waarbij jij je afvraagt waarom ik zo makkelijk aan anderen geeft wat jij graag wilt; het uitdrukken van gevoelens en genegenheid, het geven van complimenten, tenminste wanneer ik daar plezier aan beleef (in dit geval: jou zien kronkelen).

Ik hou van de macht die ik heb om jou terug te winnen wanneer je dreigt te vertrekken, door je een paar kruimels toe te werpen en toe te kijken hoe snel ik jou ervan kan overtuigen om mij te vertrouwen zodra ik mijn charme inzet, jou misleidend dat ik, deze keer, zal veranderen.

"Ik hou van jou" betekent dat ik je nodig heb, vanwege de zelfafschuw die ik van binnen draag, ik heb iemand nodig die me niet in de steek laat en die ik kan gebruiken als boksbal, zodat ik me goed kan voelen door de ander zich slecht over zichzelf te laten voelen. (Dit is hoe ik mezelf een plezier doe, en de manier waarop ik de enge gevoelens in mezelf verdoof en ontken. Gevoelens die ik nooit hoop toe te hoeven geven, ooit. Ik haat tekenen van zwakte in mezelf, dat is waarom ik jou haat, en al die anderen die ik als minderwaardig beschouw of zwak, of stom enzovoort)

"Ik hou van jou" betekent dat ik ervan hou je overtuigingen en gedachten te creëren en te vervormen, controle te hebben over jouw geest, zodat jij me beschouwt als jouw wonder en redder, en bron van levensbehoud en onderhoud waarvan jij afhankelijk bent en naar teruggetrokken wordt, net als de zwaartekracht, ongeacht hoe hoog je weg probeert te vliegen of te springen.

Ik hou ervan dat dit me het gevoel geeft een god te zijn, om jou zo gericht (geobsedeerd...) te houden op mijn gevoel aanbeden te worden en geliefd te zijn, alles opofferend om jezelf aan mij te bewijzen zodat ik je niet veroordeel, niemand anders zult zoeken, en inherent daaraan heb ik het alleenrecht om te belonen en te bestraffen zoals ik dat wil.

Ik hou van de manier waarop ik mijn macht kan gebruiken om je klein te houden, waarbij je twijfelt aan jezelf, twijfelt aan je mentale gezondheid, je voortdurend geobsedeerd bent door het verdedigen en verklaren van jezelf aan mij (en anderen), je loyaliteit benadrukt en je afvraagt wat er mis met je is (in plaats van je te realiseren dat je iemand niet gelukkig kunt maken die zijn gevoel van macht en plezier ontleent aan het minachten van anderen... en jou!)

"Ik hou van jou" betekent dat ik hou van het gevoel dat ik krijg wanneer ik mezelf zie door jouw bewonderende ogen, jij bent mijn feel-good drug, mijn toegewijde publiek,  mijn grootste fan en bewonderaar, enzovoort. Jij, en hoe jij tegen me opkijkt als onbetwistbare, onfeilbare, alwetende, alom vertegenwoordigde bron van kennis in het bijzonder, bent de drug van mijn keuze. (Misschien heb je opgemerkt hoe gevoelig ik ben voor ieder signaal dat mij ter discussie stelt. Ja, ik haat hoe kwetsbaar ik me voel bij ieder signaal of iedere gedachte dat jij, of de wereld, mij zou kunnen veroordelen voor het niet op één lijn houden van mijn eigendommen).

En ik hou ervan dat, ongeacht hoe hard je smeekt en pleit, je mijn liefde en bewondering en waardering op jouw beurt niet zult krijgen zolang ik in controle ben. Waarom zou ik, als ik vastzit in een patroon waarin ik plezier heb door jou alles te ontnemen dat de wind onder jouw vleugels zou kunnen betekenen, het risico nemen dat jij weg zou vliegen? Het doet me een groot plezier om jou niet te geven waar jij naar smacht, de genegenheid die jij nodig hebt en naar verlangt, om elke droom en bubbel te laten barsten. Dan zeg ik tegen mezelf: "Ik ben niet dom".

Ik hou ervan dat ik jouw pogingen om tot mij door te dringen kan beheersen, door je geest te beheersen, door in het bijzonder de aandacht van de discussie te verschuiven, naar wat er mis is met jou, jouw onvermogen om mij te waarderen en mij het gevoel te geven geliefd te zijn, goed genoeg -  en natuurlijk, jou herinneren aan wat ik allemaal voor jou heb gedaan en hoe ondankbaar je bent.

Ik hou er ook van hoe goed ik ben om de visie van anderen over jou te manipuleren, zodat ze aan mijn kant komen staan, 'the good guy', en tegenover jou 'the bad guy', jou  neer te zetten als behoeftig, nooit tevreden, altijd klagend, egoïstisch en controlerend en dat soort zaken.

Ik hou ervan hoe makkelijk het voor me is om 'nee!' te zeggen tegen datgene wat jou een gevoel van waarde zou kunnen geven en belangrijkheid ten opzichte van mij, met eindeloze smoesjes, en dat ik je aandacht gericht kan houden op wat ik wil en nodig heb, mijn ongemakken en mijn pijn.

Ik hou van het gevoel jouw gedachten te beheersen, je ambities, en ervoor te zorgen dat wat jij wilt en nodig hebt volledig gericht is op mij niet raken, mij gelukkig maken.

Ik hou ervan de drugs van jouw keuze te zijn die jij 'moet' hebben, hoe slecht ik je ook behandel, ondanks alle tekenen dat jouw verslaving aan mij de energie uit je leven zuigt, dat je het risico loopt meer en meer van wat jij waardevol vindt te verliezen, en dierbaar vindt, inclusief de mensen van wie je houdt, en degenen die van jou houden en je steunen.

Ik hou ervan dat ik jou kan isoleren van mensen die je zouden kunnen koesteren, en de betovering zouden kunnen verbreken, en ik hou ervan om jou zover te krijgen dat je ze gaat wantrouwen, zodat jij tot de conclusie komt dat niemand echt bij je wil zien, behalve ik.

Ik hou ervan dat ik jou het gevoel kan geven dat ik jou een gunst verleen door bij je te zijn en je wat kruimeltjes toe te werpen. Als een stofzuiger heeft de leegte in mij het constant nodig om het leven, de adem en de vitaliteit die jij in mijn leven brengt op te zuigen, die ik nodig heb als een drug die nooit kan vullen, ik vecht om het te krijgen, en haat de gedachte om te delen.

Terwijl ik jou en de verslaving aan jouw liefdevolle aandacht haat, smacht ik ernaar dankzij mijn enorme behoefte om mijzelf te zien door jouw liefdevolle ogen, altijd klaar om mij te bewonderen, mij lief te hebben, mij te vergeven, smoesjes voor me te verzinnen, en te vallen voor mijn leugens en valstrikken.

Ik hou ervan dat je mij blijft vertellen hoezeer ik je pijn heb gedaan, niet wetende dat dit, voor mij, een gratis terugkoppeling is, die mij laat weten hoe effectief mijn tactieken zijn geweest om je vast te houden in pijn, gericht op het verlichten van mijn pijn - zodat ik altijd de winnaar ben in deze competitie - ervoor zorg dragende dat jij me nooit verzwakt (beheerst) met je gedoe van liefde- en emotionele verbondenheid.

In het kort: als ik zeg "ik hou van jou", hou ik van de macht die ik heb om een mysterie te blijven dat jij nooit op zult lossen, vanwege datgene dat jij niet kent (en weigert te geloven). De enige die dit de- winnaar-krijgt-alles-spel kan winnen is degene die 'de regels' kent. Mijn gevoel van macht rust op de garantie dat jij mij nooit zult overhalen om jou te vergezellen in het creëren van een wederzijds-vriendelijke relatie omdat, in mijn wereldbeeld, kwetsbaar zijn, emoties tonen, zorgzaamheid, empathie en onschuld tekenen van zwakte zijn, bewijs van inferioriteit.

Dank, maar geen dank. Ik ben vastbesloten om op 'de-winnaar-krijgt-alles'-grond te blijven, altijd in competitie voor de prijs, gretig zoekende in mijn narcistische vaardigheden om harteloos te zijn, hardvochtig, koud, berekenend... en trots, om er zeker van te zijn dat mijn behoefte aan een gevoel van superioriteit niet belemmerd wordt.

Voor altijd liefde-begrenzend,

Je narcist.

Observe don't Absorb

Observe, don't Absorb

Eén van de manieren om met een narcist om te gaan is leren om buiten zijn/haar wereld te blijven.
Neem afstand, leer te observeren en neem het emotionele/mentale gif niet op in je systeem. Met andere woorden: ene oor in, andere oor uit, of langs je rug af laten glijden.

Nog beter: visualiseer een glaswand tussen jou en de narcist zodat het jou niet bereikt, net als bij een politieverhoor waar men mee kan kijken vanachter een glaswand, je hoort het wel maar het raakt je niet. Op die manier zul je de patronen gaan zien en leren herkennen en er gepast op anticiperen. Met anticiperen bedoel ik niet inhoudelijk reageren maar jezelf beschermen.
Onthoud dat álles wat deze narcist zegt meer over hem/haar zegt dan over jou, het is projectie. En zoals in een eerdere post al naar voren kwam: alles wat je zegt kán en zál de narcist tegen je gebruiken!
We zijn zó geneigd om in de verdediging te schieten, maar zodra je dat doet weet hij/zij dat ie je te pakken heeft. De narcist is altijd op zoek naar jouw laatste zenuw, en als hij/zij eenmaal het idee heeft deze te pakken te hebben zal hij/zij er harder en harder op inhakken, tot het kapot is... Dus laat je niet pakken en meezuigen in zijn/haar verwrongen beeld van de werkelijkheid door buiten zijn/haar verhaal te blijven.
Hoe dan te reageren?
'Wat jij wilt' of 'jammer dat jij het zo ziet' of 'ik herken mij hier niet in' zijn hele goede reacties. Het is in feite heel correct om dit zo te doen, het is namelijk puur en alleen hoe híj/zíj het ziet, zíjn/háár perceptie die totaal los staat van de werkelijkheid. Door inhoudelijk in te gaan op hetgeen de narcist zegt geeft je wat hij/zij zegt waarde, terwijl het in wezen geen waarde heeft omdat het met de realiteit niets te maken heeft. Laat het opgeworpen balletje dan ook doodleuk doodvallen en sla de bal niet terug, de narcist kan namelijk beter tennissen dan jij! Als je de strijd aangaat verlies je geheid...

Hulp nodig? Kijk voor meer informatie op www.cobeslan.nl